புதன், பிப்ரவரி 26, 2014

கவிதைகள்



இப்படியாகத்தான் நான் ஆண்களை
வெறுக்கத் துவங்கியது!

என் அழகை அவன் கூச்சப்படாமல்
வர்ணிக்கும்போது நான் தடுமாறிவிடுகிறேன்!
இந்த அழகான கொங்கைகள்
என்னுடையவைகள் தானே நீலாவதி?
என்பவன் அவற்றைப் பற்றிக் கொள்ளும் சமயம்
இல்லை அது வேறொருவருக்குச் சொந்தமானவை
என்று விளையாட்டுக்குக் கூட
என்னால் சொல்ல முடிவதில்லை!
கையை எடுடா பன்னி! இப்படி வலிப்பது
மாதிரியா பிழிவார்கள்? நாய்! என்றால்
உடனே கைகளை எடுத்து விட்டு சோகமாய்
விரல்களை மண்ணில் பதித்து கிறுக்கிக்
கொண்டே அமர்ந்து விடுகிறான்! அப்போது
நீங்கள் பார்க்க வேண்டுமே அவன் முகத்தை!
கிளம்புகையில் என்னை முன்னே நடக்க விட்டு
பின்னால் வருபவன் என் பிருஷ்டங்களை
தர்பூசணிப்பழங்கள் என்பான்! வெட்கப்பட்டு
அதே இடத்தில் உட்கார்ந்து கொள்வேன்!
கண்ணுல பார்க்கக் கூட உரிமையில்லியா?
என்பவன் மீண்டும் சோகவடிவமெடுத்து விடுவான்!
இந்த வெட்கத்தையும், கூச்சத்தையும்
வைத்துக் கொண்டு இன்னும் எத்தனை நாளைக்கு
இவனை தக்க வைத்துக் கொள்ள முடியும்
என்று தெரியவில்லை எனக்கு! நல்ல குடும்பம்
நல்ல பையன் என்று தோழி துப்பறிந்து சொன்ன
பிறகு தான் அவன் காதலுக்கு சம்மதம் சொன்னேன்!
இப்படி எல்லா காதலர்களும் உடல்மீது தான்
குறியாய் இருக்கிறார்களா? என்றும் தெரியவில்லை!
இவனுக்கு எந்த அளவுக்கு என் உடல்மீது
அனுமதி கொடுப்பது என்பதை தோழி சொல்லவில்லை!
எத்தனை காதலர்கள் கல்யாணம் கட்டி சுகமாய்
வாழ்கிறார்கள் என்ற கணக்கும் தெரியவில்லை!
எங்கள் வீதியில் தட்டம் சூப்பர் என்று சிலர் சாலையில்
பயணிக்கையில் சொல்கிறார்கள்! தட்டம் என்றால்
என்னவென்று இவனிடம் கேட்டபோது
அவன் கைவைத்த இடம் எனக்கு கோபத்தையும்
எரிச்சலையும் கூட்டி விட்டது! அன்று நான்
அழத்துவங்கிய போதும் மண்ணை விரலால்
கீறிக்கொண்டிருந்தான்! - இப்படி தொட்டுத் தடவிக்
கொண்டே இருப்பது தான் காதல் என்றால்...
இவனை தடவ விட்டால் தான் காதலிப்பான்
என்றால்.. நான் நாசமாய் போக நாள் குறித்துக்
கொண்டிருக்கிறேன் என்றுதான் அர்த்தம்!
அப்படித்தான் முடிவெடுத்து மண்ணைக்
கீறிக்கொண்டிருந்த அவனிடம் சொன்னேன்!
இப்படி தர்பூசணி, மாம்பழம்னு பேசுறதும்,தடவுறதுமா
நீ இருந்தா இனிமே நாம சந்திக்க வேண்டாம்!
அவன் அன்றிலிருந்து என்னை பார்க்க வருவதில்லை!
இப்படியாகத்தான் நான் ஆண்களை
வெறுக்கத் துவங்கியது!



சரித்திரக் கவிதை

புரவி வீரன் கடிவளத்தைப் பிடித்து இழுத்து
புரவியை நிறுத்த இளவரசி தேவிசித்திராவின்
காந்தவிழிகளின் ஈர்ப்பே என்று நம்பினான்.
தனைக்கண்டதும் புரவியிலிருந்து குதித்திறங்கிய
வீரனின் உள்கோவணத்தை சட்டெனப் பார்த்து
வெட்கமுற்று தாமரை பூத்த தடாகத்தில் வீழ்ந்தாள்!
தவறி விழுந்த தேவிசித்திராவின் வெளீரிட்ட
தொடைகளின் வெம்மையை கண்டவன் இவள்
வாள்வீச்சுக் கலையில் வல்லவள் என்றெண்ணினான்!
கனைத்த குதிரையின் குறி நீண்டிருந்ததை கவனித்த
புரவி வீரன் சமிக்கை ஒன்றை காட்ட அது
முனகிக் கொண்டே எட்டச் சென்றது! - பிர்ரென 
வாயில் நீர் பீச்சிய இளவரசி, யாரடா நீ கோமணம்
கிழிந்த பயலே? என்றாள்! 
உன்னை அரண்மனையின் அந்தப்புரத்தில் நடுநிசியில்
புணர சாண்டில்யனால் அனுப்பப்பட்ட சோழநாட்டின்
காவல்ப்படைத் தலைவன் பராக்கிரமன்! என்றான்.
அதுசரி பாரசீகத்திலிருந்து உன் நாட்டுக்கு பனியன்
ஜட்டிகள் கூட இன்னம் வந்து சேரவில்லையா? எங்கள்
நாட்டை கைப்பற்ற எந்த சூழ்ச்சிக்காரர்களும் இல்லை! நீ
ஒரு டப்பாத்தலையன்,, எங்கள் நாட்டை காப்பாற்ற குதிரையேறி
வந்திருக்கிறாய் என்னையும் குனிய வைக்க! நான் மேலேறி
வருவதற்குள் கிளம்பி விடு! இல்லையேல் உன் சிரசு மண்ணில்
கிடக்கும் தம்பி உன் கோவணம் உறுவப்பட்ட பிறகு!
நாகரிகம் வளர்ந்த நாட்டில் அவனுக்கு வேலையில்லயென
வா.மு.கோமுவாகிய நான் கவிதையில் நுழைந்து 
பராக்கிரமனை அனுப்பி வைப்பதற்குள்
போதும் போதுமென்றாகி விட்டது!


மழைநாள் ஒன்றில் யாருமற்ற வீதியில்
குடை பிடித்தபடி வரும் அவளை
மழை நாளொன்றில் யாருமற்ற வீதியில்
குடை பிடித்தபடி சென்ற இவன் ஓரக்கண்ணில் 
பார்த்தபடி கடந்தான்! அவளும்
ஓரக்கண்ணில் இவனைப் பார்த்தபடிதான்
கடந்து சென்றாள்! மற்றபடி அங்கு எதுவும்
நிகழாது போனதற்காய் வருத்தம் கொள்வதற்கு
முற்றிலும் நனைந்த நாய் ஒன்றிற்கு நேரமில்லை!

00000000000000000000

மாமாவிற்கு ஆறு வயதாயிருக்கையில்
படுக்கையில் மூத்திரம் பெய்து விடுவாராம்!
அதற்காக ராமச்சந்திர அப்பிச்சி மாமாவின் குஞ்சில்
தவளை கட்டி விடுவதாய் சொன்ன அன்றிலிருந்து
மாமா படுக்கையில் மூத்திரம் பெய்வதை
நிப்பாட்டினாரென்று அம்மா 50 வயதில் என்னிடம்
சொல்லிக் கொண்டிருந்தபோது 54 வயது மாமா
சுவர்ப்புறம் முகம் திருப்பி வெட்கப்பட்டுக் கொண்டிருந்தார்!

00000000000000000000000

Post Comment

செவ்வாய், பிப்ரவரி 25, 2014

புதிய கவிதைகள் பிப்ரவரி 2014




உலகக்கவிதை

இந்தக் கவிதையை நீங்கள் திருட்டுத் தனமாகத்தான்
வாசிக்க வேண்டுமென இதை எழுதியவன் 
விருப்பப்படுகிறான்! ஏற்கனவே கவிஞன் ஒருவனால் எழுதப்பட்ட
வாசகங்களை பல இடங்களில் பயன்படுத்திக் கொண்டேன்
என இதை எழுதியவன் தன் முகவுரையில்
எழுதியிருக்கிறான். இவை திருட்டுத்தனமாக 
வாசிக்கப்பட வேண்டிய கவிதை இல்லை என்றும்
எழுதியவனின் பம்மாத்து எனவும் வாசித்தவர்கள் 
அந்தக் கவிதையை நான்காக மடித்து 
தனிச்சுற்றுக்கு விட்டு நன்கொடை வசூலிக்கத் துவங்கினார்கள்!
ஆன்லைனில் வெளிதேசங்களுக்கும் அந்தக்கவிதை
றெக்கை முளைத்துப் பறந்தது! - எந்தத் தகவலும்
அறியாத கவிஞன் டாஸ்மார்க் பாரில் பக்கத்து
மேசைக்காரனிடம்.......
யார்கிட்ட பேசீட்டு இருக்கே தெரியுமா?
என்னை யார்னு நெனச்சே படுவா! நானு 
உலவத்துலயே பெரிய கல்ட்டி! என்று 
வசனம் பேசிக் கொண்டிருந்தான்.

கவிதை சமைப்பது இப்படி

என் முன்னிருக்கும் காலிக் கோப்பைகளை
நிரப்பி யாருக்கும் பகிர்ந்து 
கொடுத்துக் கொண்டேயிருந்தேன் அன்று!
அன்பு செலுத்துவதில் உங்களுக்கு நிகர் யாருமில்லையென
அந்தப் புதியவர்கள் வாழ்த்திச் சென்றார்கள்!
நீங்கள் நீடூழி வாழவேண்டும் சாமியோவ்! என்றொருவன்
குனிந்து எஸ் வடிவத்தில் நின்று மடக்கிட்டுவிட்டு
சென்றான்! -கடைசியாக கடைச் சிப்பந்திகள் 
சல்யூட் ஒன்றைப் போட்டு கோப்பைகளை
காலிசெய்தபின் கடை சாத்தும் நேரம் இதுவென்றும்
இதற்கும் மேல் இருந்தால் காக்கிகளுக்கு தண்டம் அழுக
வேண்டும் என்றும் என்னை அன்பொழுக கூட்டி வந்து 
சாலையில் விட்டார்கள்!
மறுதினமும் வாருங்கள் சாரே! சப்தம் தூரத்தில்
எங்கோ கேட்டவாறு இருந்தது!
அடுத்த நாள் என் முன்னிருந்த காலிக் கோப்பை
நிரப்பப்படாமலே இருந்தது! முன்தினம் சுவைத்தவர்களுக்கு
முகம் முதுகுப் புறத்திற்கு ஒரே நாளில்
திரும்பியிருந்தது! கடைச் சிப்பந்தியொருவன்
அன்புடன் கூறினான்.. சும்மா இந்த இடத்துல
எல்லாம் உக்காந்திருக்கக் கூடாதுங்க சாரே!
கடலை பாக்கெட், கொய்யாத் துண்டுகளுக்கு ஆர்டர்
கொடுத்து விட்டு ஒரே நாளில் முதுகுப்புறம் முகம் 
மாறினவர்களின் மது நிரப்பப்பட்ட கிண்ணங்களை
உற்று நோக்கினேன். அவைகள் மிதந்து வந்து என்
தொண்டைக்குழியை நிரப்பிக் கொண்டேயிருந்தன!
பின் அங்கு நடந்த களேபாரத்தின்போது அங்கு நான்
இல்லை என்பது கடை சூரையாடப்பட்டபின் கலவரக்காரர்கள்
உணர்ந்தார்கள் என்றார்கள்! -இன்று வரை என் கணக்கான
கடலைப்பாக்கெட்,கொய்யாத்துண்டுகளுக்கான
தொகையை கொடுத்து நேர் செய்ய முடியாமல்
கவிதை எழுதிக் கொண்டிருக்கிறேன்!


அவனுக்கு செந்தில்குமார் என்று பெயர்!

அவனது தொழில் கட்டிடம் அமைப்பது.
அவன் எனக்கான அறை ஒன்றை
கட்டி முடிக்க ஐந்து நாள் ஒப்பந்தத்தில் வந்திருந்தான்!
அவனது வேறு தொழில் காதலிப்பது!
அவனை காதலிப்பவள் அலைபேசி ஒன்றை
வைத்திருக்கிறாள்! மாலை ஆறு என்றதும் அழைப்பொன்று
அவளிடமிருந்து வந்து சேரும்! அதுவரை ஒட்டன் வீட்டிலிருக்கும் நாய்
அதற்காய் காத்திருப்பது போல இவன்
காத்திருப்பான்! அது ஒரு மிஸ்டு கால்!அது இவனையும்
இவனைப்போன்ற காதலன்களையும்
ஒரே புள்ளியில் ஏமாற்றுவது!
செந்தில் என்னிடம் கவிதை ஒன்றை
காதலிக்குத் தர காதலோடு கேட்டான்! ஒனக்கு இல்லாத
கவிதையா? என்று ஒன்பது கவிதைகள் 
எழுதிக் கொடுத்தேன்! ஒன்பதும் காதலிக்கு
காதலன் தரும் முத்தங்கள் போல! அடுத்த நாளிலிருந்து 
அவள் என்னைக் காதலிக்கத் துவங்கி விட்டாள்
மிக உண்மையாய்! நான் மிஸ்டு கால் 
கொடுக்கத் துவங்கி விட்டேன்! அவள் என்னை இரவு ஒன்பது
மணிக்குத் தான் அழைக்க வேண்டும் என்று
கட்டேன்ரைட்டாக சொல்லி விட்டேன்! என் காதல் முத்தத்தில்
ஆரம்பித்து மெதுவாய் முடிகிறது இரவு 
பதினொரு மணியைப் போல! 
செந்திகுமாருக்கு அவள் நேரம் ஒதுக்கி
இருக்கிறாள் என்பதை வாசிப்பவர்கள்
யாரும் மறந்து விட வேண்டாம்!


ooooooooooooooooooooooooooooooo
சாலையில் அடிபட்டு அரைமணி நேரம்
கழித்து இறக்கும் ஒரு 
நாய்க்குட்டிக்கும், ஒரு குழந்தைக்கும்
வேறு வேறாய் வருத்தப்படுபவர்கள்
வாழும் உலகில் நானும் வாழ்கிறேன்!
ooooooooooooooooooooooooooooo

தோட்டத்தில் பூத்திருக்கும் பூச்செடிகள்
பற்றியும், காய்கறிகள் செழித்திருக்கும்
அழகுபற்றியும் 
அவற்றை பாதுகாக்கும்
திறமைபற்றியும் முகநூலில் 
ஒரு ஸ்டேட்டஸ்
போட்டாள் அவள்! 
உள்பொட்டியில் ஒருவன்
உடனே வந்தான். 
என்னையும் திறமையாய்
கவனித்துக் கொள்வீர்களா
இந்தக் கவிதை
இத்துடன் முடிகிறது!

0000000000000000000000000000



ஞாபகச்சிதறல்

மிகத் தந்திரமாய் என் கடிதங்களை பெண்களிடம் கொடுத்து 
பதில் கடிதம் பெற்று வந்து கொடுத்துக் கொண்டிருந்த
என் கொள்ளுப்பாட்டிக்கு நான் வெற்றிலை, பாக்கு,
புகையிலை என்று கொடுப்பது தவறாது என்றும்! சுந்தரிக்கு
கொடுக்க வேண்டிய கடிதத்தை சுமதிக்கு கொடுத்து விட்டு
வந்த பாட்டியை கொஞ்சம் திட்டிய அன்று நாள் முழுக்க
அழுது கொண்டிருந்தது பாட்டி!
யாராச்சிம் காதுல கேட்டா சிரிப்பாங்கடா! உங்கொப்பிச்சியும்
இப்புடித்தான் முன்ன பண்ணீட்டு திரிஞ்சான்! சரஸாவை
கட்டி வச்சதிம் அடங்கிட்டான்! யாராச்சிம் காதுல
கேட்டா பின்னாடி சிரிப்பாங்கடா! என்றே சொல்லும். 
பாட்டி இறந்த அன்று காலையில் பேராண்டி வந்தா
குடுத்துடுங்க என்று முடிந்து வைத்திருந்த முன்னூத்தி 
அம்பதை அம்மச்சி கையில் கொடுத்திருக்கிறது!
அந்த பைசா சுந்தரி கொடுத்தது என்று
எனக்கு இரவத்திஃபைவ் வருசம் கழிச்சு சுமதி 
சொன்னபோது தெரிந்தது! அந்த பாட்டி
இருந்தப்பெல்லாம் ஊரு நல்லா இருந்துது..
இப்பப் பாரு ஊருக்குள்ள வெளியூரு ஆட்களா
சுத்துறாங்க! எம்புள்ளைய வேலைக்கு அனுப்பவே
பயமா இருக்குது! என்றாள் சுமதி.
ஊட்டுக்காரர் என்ன பண்ணுறார் சுமதி? என்றேன்.
அவுரு போயி இப்ப நாலு வருசம் ஆச்சில்ல! என்றாள்!
அன்று அவள் கொடுத்த காபி உப்புக் கரித்தது!
000000000000000000




காதல் 2014

ஒரு பூவ எட்த்துனு வந்து நீட்டினு 
ஐ லவ் யூன்னு சொல்லினெ இருக்கியே
கஸ்மாலம் நீ நீட்னதும் வாங்கி தலயில சொருவினு
பல்லை காட்னுமா? பொறந்தாப்லர்ந்து
எத்தினி பேஜார் பார்டிங்கள தாண்டி வந்திருக்கேன்!
அப்டியே நீட்ன பூவ வாங்கி சொருவிக்னாலும் 
இப்ப இங்க என்னா மாயம் மந்ரம் நடந்துடும்?
சூரியன் வடக்கில இருந்து உதிச்சுடுவானா?
ஒரு ஸாப்பிங் மாலுக்கோ, சில்க் பேலசுக்கோ,
ஜூவல்லர்சுக்கோ இஸ்துனு போவப் போறீயா?
போனு நெம்பர வாங்கி சாப்டியா செல்லம்னு கேட்டு
கரைச்சல் குடுப்பே! சாமத்துல போனப்போட்டு
தூங்கிட்டியா செல்லம்? உம்படது சைசு என்னன்னு
கேட்டு டார்ச்சரு குடுப்பே! அப்பிடியே மீறிப் போனா
காதலர் ஸ்பாட்டுனு பூங்காவுல இஸ்துனு போயி
ஜிப்ப கழட்டி அடிச்சுடும்பே! அதையிம் போனுல எடுத்து
நெட்டுல போடுவே! அதுக்கு டைட்டிலு வேற கஸ்மாலம்!
சென்னை லேடி சக்கிங்அண்டு கெட்டிங் கம் இன் பப்ளிக் பார்க்!
பேமானி! பொறந்தவன் இருக்கான் பெத்தவன் இருக்கான்னு
சொந்த ஊட்டுள்ளாரயே பயந்துனு போறோம்! 
இதுல பூவ எட்த்துனு வந்து நீட்டினு ரோட்ல நீவேற!

00000000000000000000000000

Post Comment

வெள்ளி, பிப்ரவரி 21, 2014

முகநூல் பதிவுகள் பிப் 2014 இரண்டு

அவிங்க வந்தா கூட்டமா வேப்பை மரங்களுக்கு அடியில் டேரா போட்டு படுத்திருப்பாங்க! பொடுசுக ஒரே சோட்டுல ஓடிட்டு திரியும்கள்! ஊருக்கு ஒறம்பறை வந்தாச்சுன்னு பேசிட்டு இருப்போம். இந்த வாட்டி ஊரு பெருசுக ஒருத்தருகிட்ட கூடி நின்னு பேசிட்டு இருந்தாங்க! ஊசி பாசி எச்சா வேணுமோ என்னுமோன்னு நெனச்சேன். இரவத்தி அஞ்சு வருசம் முன்னால காடு தோட்டமெல்லாம் வேணாமுன்னு அவிங்க கூடவே உள்ளூருல இருந்து போனவராம்! உள்ளுக்குள்ளயே கலியாணங்கட்டி, உள்ளுக்குள்ளயே பொண்ணை கட்டிக்குடுத்து அப்பிடியே குருவி புடிக்கறவரா மாறிட்டாரு மாப்ளெ!

வாழ்க்கை!! வாழ்க்கை! வாழ்க்கை!
oooooooooooooooooo

-தேம்புள்ளே! மாட்ட எங்க இவ்ளோ வெறசா இழுத்துட்டு போறே?
-செனைக்குங்கோ மாமா!
-இந்த வேலையெல்லாம் உங்கொப்பன் செஸ்சா ஆவாதா?
-எங்கப்பன் செய்யக்கூடாதாமா.. காளைமாடுதான் செஸ்சு முடிக்கோணுமாமா மாமா!
oooooooooooooooooo

-என்ன புள்ளே! உன்னையத்தா கட்டிக் கொடுத்து கொளப்பளூர் தாட்டி உட்டுட்டோமுல்லொ! வந்தா ஊடுக்காரனோட சோடி போட்டுட்டு வரோணுமுல்லொ? இப்புடி பையத் தூக்கீட்டு ஒத்தையா வர்றியே என்ன சமாச்சாரம்?
-அங்க தெனமும் தண்ணி வாக்கச் சொல்றாங்க! சுத்தபத்தமா இருக்கணுமாம்! ஆவாதுன்னு போட்டு கெளம்பிட்டேன்!
-இதென்ன அலும்பா இருக்குது? ஆடிக்கொருக்கா அம்மாவாசைக்கொருக்கா தண்ணி வாத்தா பத்தாதாமா? நம்மூருக்கு அது ஆவாதே! ஊருப்பேரே கெட்டுப் போயிடும்!
-அதாண்ணே ஊரு பேரை காப்பாத்த கெளம்பி வந்திட்டேன்!
 oooooooooooooooo

-அண்ணே! பையக்கொண்டி ஊட்டுல போட்டுட்டு நேரா பொன்னம்மாக்கா ஊட்டுக்கு போகோணும்! அவ ஊட்டுக்கு தூரமாயிட்டாளாமாண்ணா! ஊரே போயி பாத்துட்டு வந்துடுச்சாமா! நா மட்டும் தான் பாக்கி!
-ஆமாமா! அதிசியந்தான்.. வருசந்தவறாம பிள்ளையப் பெத்துட்டு இருந்தா பொன்னம்மக்கா! இந்த வருசம் ஒரு மாசம் கேப் உழுந்திடுச்சி! பத்திரமா போயி பாத்துட்டு வாடி என் ராசாத்தி!
போற்றிப் பாட்டி பொன்னேஏ!
ooooooooooooooooooo

-கோமு! உங்கிட்ட துப்பறியும் பொஸ்தவம் இருக்கா? அன்னிக்கி ஊட்டுல லைப்ரேரிமாரி அடுக்கி வெச்சிருந்தியே?
-அதிசீமா இருக்கு உங்குளுக்கு எதுக்கு பொஸ்தகம்?
-உம்பொட பொஸ்தகமெல்லாம் வேண்டாண்ட பையா. எனக்கு ராஜேஷ்குமார், தமிழ்வாணன் எழுதினதா வேணும். எம்பட செருப்பை மூனு நாளா காணம்டா பையா! பொஸ்தகம் படிச்சு அதுல துப்பறிஞ்சு கண்டு புடிக்கிற மாதிரி நான் எம்பட செருப்பை கண்டு புடிக்கோணும்!
ooooooooooooooooooo

என் திருச்சி மேனேஜர் மதியம் பேசியது…………..
என் பக்கத்துல விக்கி பரிசளிப்பு விழாவுல ஒரு பொண்ணு வந்து குந்திச்சி!
-நீ இதே ஊரா? இல்ல திருச்சியா?
-ஆமா!
-காத்தால தோசை தின்னியா?
-ஆமா!
-எப்பய்யும் நீ சுடிதாரு போடுவியா?
-ஆமா!
-மல்லிகை செண்ட்டு போட்டிருக்கியா?
-ஆமா!
-இங்க என் பக்கத்துல போயி உக்காரச் சொன்னானே அவன் உன் காதலனா?
-ஆமா!
-அவனுக்கு நீ குட்டி போடுவியா?
-ஆமா!
-இப்படித்தான் லோமா லோமான்னு மானத்த வாங்குவியா?
-ஆமா!
ooooooooooooooooo

இணையத்தில் அனுமதி பெறாமல் ஏராளமான புத்தகங்கள் கொட்டிக் கிடக்கின்றன! புத்தகங்களை பக்கம் வாரியாக கிளிப் மாட்டி செல்போனில் கூட புகைப்படம் பிடித்தோ, ஸ்கேனிங் செய்தோ வாசகர்களுக்கு படிக்க இணையத்தில் ஏற்றியிருக்கிறார்கள்! இவ்வளவு மெனக்கெட்டு அதை சீரியசாக எதற்காக செய்கிறார்கள் என்பது கேள்விக்குறி தான். வாசகர்கள் அதை டவுன்லோடு செய்து படிப்பதற்கெல்லாம் நேரமில்லை! அதை வாசிக்கவும் முடியாது! பாலகுமாரன், ரமணிச்சந்திரன், சிவசங்கரி, சாண்டில்யன், ஜெய்சக்தி, முத்துலட்சுமிராகவன், இந்திரா செளந்தர்ராஜன் புத்தகங்கள் இவ்விதம் இணையத்தில் கொட்டிக் கிடக்கின்றன! முத்துலட்சுமிராகவன் என் நண்பர் என்பதால் இதுபற்றி பேசுகையில் அவற்றை தடுப்பதற்காக அவர் எடுத்த முயற்சியில் லட்சக்கணக்கில் பணம் கேட்டார்களாம். எழுத்தில் சம்பாதிப்பதே பிரச்சனையாய் இருக்கையில் இனி தனியாக இதை தடுக்க பணம் நீட்ட எழுத்தாளர்களால் முடியுமா? அப்படியே தடுத்தாலும் பலஇடங்களில் விரவிக் கிடப்பனவற்றை மொத்தமாக தடுப்பதற்கான வழிகள் இல்லை!! நாவல் பெட்டிக்கடைகளில் தொங்கிய அடுத்த நாளே மிக சீரியசாய் நடந்துவிடுகிறது கோமு! என்றார்.
இவற்றை தடுப்பதற்கான வழிகளின் பாதை அடைத்துக் கிடக்கிறது!!
oooooooooooooooooooooo

ஆஸ்துமா கம்ப்ளைண்டோடோட வாசுகியம்மா சேந்து கெணத்துல கொடத்த கவுத்துல கட்டி உள்ளார இறக்கி, கொடம் ரொம்பிடுச்சான்னு எட்டி கெணத்துள்லார பாத்துட்டு மூனு விசுக்கா தூக்கித் தூக்கி உட்டு ஃபுல் பண்ணீட்டு மேல கவுத்தை இழுத்துட்டு இருந்தாங்க! அந்த நேரம் பார்த்து வீட்டுக்குள்ளார போயம் எழுதீட்டு இருந்த திருவள்ளுவரு, வாசுகி.. வாசுகி நுவ்வு எக்கட உந்தி? ன்னு குரலு குடுத்தங்காட்டி, அப்புடியே இழுக்குற கவுத்தை உட்டுட்டு வாசுகியம்மா..” பாவா ஏலா பிலிசித்திவி?” -ன்னு அவசரமா ஓடிவர, குடம் பாதி கெணத்துல அப்படியே நின்னுட்டு இருந்துச்சாமா! சமயம் பார்த்து பின்நவீனம்! பின்நவீனம்னு குரலு உட்டது யார்னு தேடுறேன்!! தேடுறேன்!!
oooooooooooooooooooo

Post Comment